‘Louis van Gaal vernederde mij tegenover mijn hele team’

(Foto: Paul Blank)

Een nieuwe serie: Ontmoetingen met Ajax-sterren. In deel 1: Louis van Gaal. ‘Pas in 1992 kwam het weer goed tussen Louis en mij.’

Mijn ontmoeting met Louis van Gaal dateert uit 1983. In het schoolvoetbaltoernooi van Amsterdam stuitte mijn schoolteam in de eerste ronde op de Don Bosco-school. De gymnastiekleraar en dus ook voetbaltrainer van die school uit (toen nog probleemwijk) Amsterdam-Oost was Louis van Gaal.

Louis was voor mij als 12-jarige vaag bekend als modale Sparta-voetballer met een grote mond en een markant hoofd. Hij was in ieder geval een echte celebrity want hij speelde dus wel even eredivisie.

Kampfgeist
Ik stond die dag opgesteld als rechtsachter, en deed dat in alle bescheidenheid niet onverdienstelijk. Ik was technisch niet echt heel sterk, maar met mijn Kampfgeist wist ik een en ander wel te compenseren. Desondanks ging onze eerste poulewedstrijd, tegen een school waarvan ik de naam niet meer weet, geflatteerd met 0-3 verloren.

Het tweede duel tegen Don Bosco was daarmee meteen beslissend. De ploeg van Van Gaal had z’n eerste wedstrijd overtuigend met 5-0 gewonnen en speelde af en toe in één-keer-raken-combinaties die ik pas in de jaren 90 weer terugzag bij Ajax.

Timide
De eerste helft hielden we desondanks goed stand. Vanaf de zijlijn schreeuwde Van Gaal constant tactische aanwijzingen het veld in. Mijn gymleraar, Bert, stond er timide bij. Ik had mijn directe tegenstander redelijk onder controle, tot 5 minuten voor rust.

Ik kreeg de bal iets te hard aangespeeld van een teamgenoot, wilde hem meteen doortikken naar voren, maar raakte de bal verkeerd. Hobbelend kwam de bal voor de voeten van mijn directe tegenstander terecht. De technisch sterke slungel ging alleen op de keeper af en scoorde: 1-0.

Geen moer
Schuldbewust en met het hoofd omlaag sjokte ik naar de middenlijn. Ik probeerde het gemopper en gejuich om mij heen te negeren. Tot ik ineens boven al het geluid de stem van Louis van Gaal hoorde:

‘Gooi alle ballen maar over die kant, die rechtsachter kan er geen moer van. Gewoon nog even 1 of 2 keer erover heen!’

Roeien
Mijn toch al aangetaste zelfvertrouwen zakte nu helemaal weg. Van Gaal vernederde mij ten overstaan van het hele team. Van het hele veld. Klasgenoten, ouders, onbekenden.

Er werd afgetrapt en – inderdaad – de bal ging meteen weer mijn kant op. Nee, niet weer een fout maken nu. De slungel was nog niet in de buurt, maar ik besloot de bal voor de zekerheid toch maar meteen hard naar voren te roeien. Helaas vloog de bal meteen ook het veld uit. Ik hoorde Van Gaal lachen, meende ik.

Hamstrings
Toen gymleraar Bert in de rust pakjes appelsap uitdeelde, gaf ik aan dat ik gewisseld wilde worden. Bert knikte meteen begripvol, zodat ik niet iets hoefde te mompelen over pijn aan een enkel of lies. Hamstrings bestonden in 1983 nog niet.

De tweede helft bracht ik ongelukkig langs de kant door, naast Louis van Gaal. Don Bosco won uiteindelijk met 1-0. Het team van Van Gaal ging naar de volgende ronde, onze school was uitgeschakeld.

Geknakt
Bij mij drong die middag het definitieve besef door dat ik nooit profvoetballer zou worden. Mijn potentiële voetbalcarrière was in één middag mentaal geknakt. Geen Ajax, geen eeuwige roem. Dat is de les die Louis van Gaal mij die middag leerde. Pas in 1992 kwam het weer goed tussen Louis en mij.

 

Dit was deel 1 uit  de serie ‘Ontmoetingen met Ajax-sterren’.

Volgende keer: Frank Rijkaard. Frank stak een Barclay-sigaret op en keek mij met zijn bruine ogen aan.

 

Lees ook:Live Blog: Sparta – Ajax

2 reacties op “‘Louis van Gaal vernederde mij tegenover mijn hele team’

  1. Arnold Scholten

    Ik heb nog bij FC Don Bosco gespeeld.

      /   Beantwoorden  / 
  2. Hans Gillhaus

    Dat was FC Den Bosch, Arnold.

      /   Beantwoorden  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.